Merhaba,

Bu acele bir haber yazısıdır!!!

Az önce bir çığlıkla annem bana seslendi, genelde bizim evde sesler pek yükselmez, desibel artınca anlarım ki (bu da desibelin artış durumuna göre ciddiyet durumu belirlenir.)bir olay var, annemin çığlı yetiş elden gidiyor şeklindeydi apar topar kalktım salona çıktım, bir de ne göreyim;

Plastik şişe ve Rigel

Plastik şişe ve Rigel

Bizim haylaz delikanlıyı bu halde gördüm, başta bir sinir ve bir yandan gri hücrelerin kardeşliği içinde ve tabiki Canım Annem’in ivedilikle telaşı içinde ölecek, göz göre göre gidecek deyişleri içinde bir yol bulduk, garibim rigel sürekli aynı havayı solumaktan şaşkın durumda idi, plastik şişenin yüzeyi sıcacıktı, birde içindekini siz düşünün.

Operasyon öncesi

Operasyon öncesi

10 dakikalık bir operasyon ile oğlumu bu durumdan kurtardık, şu anda bunları operasyon sonrası kahve yudumlayarak yazıyorum, hala arada gülümsüyorum. =)

Yazarın notu: Siz, siz olun tedbiri elden bırakmayın, Rigel’in durumunda 2 yaşında bir çocukta olabilirdi.

Yazarın sorusu: Onun yerinde bir insan olsaydı yine fotoğraf çeker miydim? Evet çekerdim, durumun ciddiyetinini farkındaydım soğuk kanlılığı elden bırakmamak gerekir, evimde ve çantamda her duruma bir önlem vardır - olabildiğince - , giden zaman geri gelmiyor.

Son olarak işlem bitti operasyon başarıyla bitti, Rigel Beyler bir koşturma ben nerdeyim? ohh! Dünya varmış!! diye dolaşırken bahçe ve evde ben anneme dönüp bunlar kanıt olarak duracak dedim :) Rigel gördüğüm, duyduğum, tanıdığım çoğu insandan daha insan inanın bana…

Not: Fotoğrafların büyük boyları için üzerilerine tıklamanız yeterli.