<physicist>Cem</physicist>

Hayat acı - tatlı devam ediyor.
İnişleri ve çıkışları ile…
6 nisan 2007 tarihinde İzmir’den İstanbul’a yola çıkmıştım.
“Bir Günlüğüne Bilim Adamı Olalım” ekibinin üyeleri ile tanışıp,
dağcı çantamı alıp olurda olur İstanbul’a gidiyorum diyerek herşeyi yanıma almıştım. Yani gece taksimde çadır kurabilirdim. Tabi izin verirlerse:)

İstanbul sınırlarına girdiğimden 7 Nisan pazar günü sabahı aktivite öncesine kadar bazı yüzlerce fotoğraf çektim.Hpsine baktığımda keyif alıyorum çok gülüyorum, eğleniyorum ve özlüyorum.
Sana bazı çektiğim fotoğrafları sunuyorum. Bakalım Benim gözümden nasıl göreceksin? Yorumalrını çok merak ediyorum.

önce Anadolu yakasından İstanbul’a doğru ilerliyoruz…

Yolculuk boyunca çook konuşup az uyuduğumuz yol arkadaşım Semih(Kendisi benim gibi 00:00′da kalkacak olan otobüse 23:59 da gelen nadir insanlardan biri:) )

iyi birşey yapıyoruz sanırım ki bizi eğlendirmeye götürdüler:P

Ama bana bu yetmedi..bu arada sadee bana değil Ekibimizden Feyzan’a da yetmemiş olmali ki hadi burada fotoğraf çekelim dediğimde Arkada “hi!” diyen italyanlara da sizde gelin gibisinde el işaret ile çağırmıştı.
işte ortaya böyle bir görüntü çıktı:)

Eee!..o kadar eğlencenin bir bedeli var. Sabah 6:30 da kalkmak gibi..laf aramızda saat 2 de yattık.

Ah Feyzan Ah! Burnumu karıştırıyor :P. Aslında ben dalga geçiyorum Fotoğrafçılıkta çok iyi bilenen perspektif etkisini kullanıyor

..işte böyle…

ve en başa dediğim gibi hayat işte acısıyla - tatlısıyla…

Sevdiğim bir parçayla bu yazımında sonuna geldim.

Bir sonraki yazımda görüşmek üzere.

Cem ATAM